خودم چطوری آغاز کردم؟
راستش اگه برگردم به عقب، به اون روزایی که تصمیم گرفتم یه حوزه کاری معین رو دورازشوخی آزمایش کنم، صرفا میتونم بگم خداوند رو شکر. همون تصمیم معمولی، همون استارتی که شاید خیلیها بدون شوخی نگرفتن، شد نقطه آغاز همگیچیزی مشاوره کسب و کار در مشهد که امروز دارم.
یادمه هنگامی «مرزو بوم وردپرس» رو شروع زدم، تو یه محل کار کوچیک ۴۵ متری بودم. از ساعت ۷ صبح تا ۱۰ شب، سوای تعطیلی، فارغ از وقفه، تنها فعالیت میکردم. یه سال بی نقص، بیوقفه. حقیقتاً تنها شغل کردم. خبری از درآمد آنچنانی یا این که چشم شدن خلا. البته اون یه سالِ نخستین، جایی بود که خودم آغاز کردم به دیدن اولی نتیجه ها. نتایجی که باورم نمیشد حقیقی باشن. انگار مشوق اون صبوری مشاوره استارتاپ در مشهد و استمرار بود.
امروز هنگامی می بینم که یه سایتی دارم که فارغ از این که همیشه تبلیغ کنم یا این که شب و روز دنبالش بدوم، خودش داره برام درآمد میبنا، هنوزم تعجب میکنم. باورم نمیشه گاهی. خیر اینکه رهاش کرده باشم، خیر! اینجانب هنوز رسیدگی دارم، هنوز رئیس می کنم، ولی وبسایت طوری پیاده سازی و ساختاردهی گردیده که خودکار داره عمل میکنه. زیرا اینجانب یه جامعه ساختم، یه مارک ساختم، و خودمو تو حوزه کاریم جا انداختم.
یادته از اون مقطع ۶ ماهه گفتم؟ یه مقطعی از مجال، به دلایلی حتی یه دونه ویدئو هم ساخت نکردم. البته وب سایت هنوز داشت درآمد داشت. خیر تنها درآمدش معدود نشد، بلکه حتی بیشتر هم شد. چرا؟ زیرا اینجانب تا قبل از اینً کاشتم، محتوا ساختم، قیمت دادم، و پشت گرمی ساختم. درحال حاضر اینو با تک تک وجودت بشنو: استارت مهمه، خیلی هم مهمه، اما اون چیزی که بازی رو عوض میکنه، تنها و تنها «استمراره».
اگه الان توی نقطهای هستی که نمیدونی قراره چی بشه، اگه هنوز درآمد نداری، یا این که حتی نمیدونی از کجا آغاز کنی، تنها یادت باشه یه روز منم همینجا بودم. یه روز منم تنها یه بشر بودم با یه لپتاپ و یه ایده. ولی تصمیم گرفتم، شروع زدم و آنگاه ول نکردم.
تو هم میتونی همون کارو بکنی. البته می بایست از جایی آغاز کنی. می بایست اون تعهدو به خودت بدی که ول نمیکنی. که میمونی، حتی اگه دشوار باشه. حتی اگه فیض دیر برسه. یه روز، فارغ از اینکه انتظارشو داشته باشی، میرسی به جایی که میگی: «واو… اینجانب تنها ادامه دادم. صرفا ساختم. و الان داره خودش فعالیت میکنه.» پس خیرفقط استارتتو بزن، بلکه عهدوپیمان بده که ادامهاحساس میدی. زیرا تنها اونایی سود میگیرن که اولاً آغاز میکنن، و دوماً نمیذارن میانه رویه بادشون ببره.
کلام پایان
امیدوارم آحاد این سخنها، تجاربها و مسیرهایی که باهات به اشتراک گذاشتم، برات اثر گذار بوده باشه. این سخنها از محصول فراگیریهای تئوری یا این که شعارهای انگیزشی صرف خلا؛ بلکه از دل روزهای پراز شک و تردید، سالهای پشتکار، و حتی از لحظههایی بود که خودم با همین بحرانها مشغول بودم.
با اینکه سالها از شغل اینجانب در «مرزوبوم وردپرس» میگذره و درآمد خیر و خوبی ازش داشتم و دارم، بازم برخی وقتها ذهنم بازی درمیآورد. این فکرهای مقایسهای که میاعلامکرد: «فلان شغل درآمدش بیشترهها»، «اون حوزه بهترهها»، «نکنه داری وقتتو با این کاری که الان می کنی تلف می کنی؟».
خودم چطوری آغاز کردم؟
راستش اگه برگردم به عقب، به اون روزایی که تصمیم گرفتم یه حوزه کاری معین رو دورازشوخی آزمایش کنم، صرفا میتونم بگم خداوند رو شکر. همون تصمیم معمولی، همون استارتی که شاید خیلیها بدون شوخی نگرفتن، شد نقطه آغاز همگیچیزی مشاوره کسب و کار در مشهد که امروز دارم.
یادمه هنگامی «مرزو بوم وردپرس» رو شروع زدم، تو یه محل کار کوچیک ۴۵ متری بودم. از ساعت ۷ صبح تا ۱۰ شب، سوای تعطیلی، فارغ از وقفه، تنها فعالیت میکردم. یه سال بی نقص، بیوقفه. حقیقتاً تنها شغل کردم. خبری از درآمد آنچنانی یا این که چشم شدن خلا. البته اون یه سالِ نخستین، جایی بود که خودم آغاز کردم به دیدن اولی نتیجه ها. نتایجی که باورم نمیشد حقیقی باشن. انگار مشوق اون صبوری مشاوره استارتاپ در مشهد و استمرار بود.
امروز هنگامی می بینم که یه سایتی دارم که فارغ از این که همیشه تبلیغ کنم یا این که شب و روز دنبالش بدوم، خودش داره برام درآمد میبنا، هنوزم تعجب میکنم. باورم نمیشه گاهی. خیر اینکه رهاش کرده باشم، خیر! اینجانب هنوز رسیدگی دارم، هنوز رئیس می کنم، ولی وبسایت طوری پیاده سازی و ساختاردهی گردیده که خودکار داره عمل میکنه. زیرا اینجانب یه جامعه ساختم، یه مارک ساختم، و خودمو تو حوزه کاریم جا انداختم.
یادته از اون مقطع ۶ ماهه گفتم؟ یه مقطعی از مجال، به دلایلی حتی یه دونه ویدئو هم ساخت نکردم. البته وب سایت هنوز داشت درآمد داشت. خیر تنها درآمدش معدود نشد، بلکه حتی بیشتر هم شد. چرا؟ زیرا اینجانب تا قبل از اینً کاشتم، محتوا ساختم، قیمت دادم، و پشت گرمی ساختم. درحال حاضر اینو با تک تک وجودت بشنو: استارت مهمه، خیلی هم مهمه، اما اون چیزی که بازی رو عوض میکنه، تنها و تنها «استمراره».
اگه الان توی نقطهای هستی که نمیدونی قراره چی بشه، اگه هنوز درآمد نداری، یا این که حتی نمیدونی از کجا آغاز کنی، تنها یادت باشه یه روز منم همینجا بودم. یه روز منم تنها یه بشر بودم با یه لپتاپ و یه ایده. ولی تصمیم گرفتم، شروع زدم و آنگاه ول نکردم.
تو هم میتونی همون کارو بکنی. البته می بایست از جایی آغاز کنی. می بایست اون تعهدو به خودت بدی که ول نمیکنی. که میمونی، حتی اگه دشوار باشه. حتی اگه فیض دیر برسه. یه روز، فارغ از اینکه انتظارشو داشته باشی، میرسی به جایی که میگی: «واو… اینجانب تنها ادامه دادم. صرفا ساختم. و الان داره خودش فعالیت میکنه.» پس خیرفقط استارتتو بزن، بلکه عهدوپیمان بده که ادامهاحساس میدی. زیرا تنها اونایی سود میگیرن که اولاً آغاز میکنن، و دوماً نمیذارن میانه رویه بادشون ببره.
کلام پایان
امیدوارم آحاد این سخنها، تجاربها و مسیرهایی که باهات به اشتراک گذاشتم، برات اثر گذار بوده باشه. این سخنها از محصول فراگیریهای تئوری یا این که شعارهای انگیزشی صرف خلا؛ بلکه از دل روزهای پراز شک و تردید، سالهای پشتکار، و حتی از لحظههایی بود که خودم با همین بحرانها مشغول بودم.
با اینکه سالها از شغل اینجانب در «مرزوبوم وردپرس» میگذره و درآمد خیر و خوبی ازش داشتم و دارم، بازم برخی وقتها ذهنم بازی درمیآورد. این فکرهای مقایسهای که میاعلامکرد: «فلان شغل درآمدش بیشترهها»، «اون حوزه بهترهها»، «نکنه داری وقتتو با این کاری که الان می کنی تلف می کنی؟».
مدیریت چه کسی است و مدیر تجارت چیست؟